ÇANAKKALE ŞEHİTLERİNE

 

 

                     Şu Boğaz Harbi nedir ? Var mı ki dünyada eşi ?
                     En kesif orduların yükleniyor dördü beşi,
                     Tepeden yol bularak geçmek için Marmara'ya,
                     Kaç donanmayla sarılmış ufacık bir karaya,
                     Ne hayâsızca tahaşşüt ki ufuklar kapalı!
                     Nerde -gösterdiği vahşetle "bu, bir Avrupalı"
                     Dedirir-yırtıcı, his yoksulu, sırtlan kümesi
                     Varsa gelmiş, açılıp mahbesi, yahut kafesi!
                     Eski Dünya, Yeni Dünya, bütün akvâm-ı beşer,
                     Kaynıyor kum gibi... Mahşer mi, hakikat mahşer,
                     Yedi iklimi cihanın duruyor karşında;
                     Ostralya'yla beraber bakıyorsun Kanada!
                     Çehreler başka, lisanlar, deriler, rengârenk.
                     Sâde bir hadise var ortada: Vahşetler denk.
                     Kimi Hindû, kimi Yamyam, kimi bilmem ne belâ...
                     Hani tâûna da züldür bu rezil istîlâ...
                     Ah o yirminci asır yok mu, o mahlûk-u asil
                     Ne kadar gözdesi mevcûd ise hakkıyla sefil,
                     Kustu Mehmetçiğin aylarca durup karşısına;
                     Döktü karnındaki esrârı hayâsızcasına.
                     Maske yırtılmasa hâlâ bize âfetti o yüz...
                     Medeniyet denilen kahpe, hakikat, yüzsüz.
                     Sonra mel'undaki tahribe müvekkel esbâb,
                     Öyle müthiş ki: eder her bir mülkü harab.
                     Öteden sâikalar parçalıyor âfâkı;
                     Beriden zelzeleler kaldırıyor a'mâkı:
                     Bomba şimşekleri beyninden inip her siperin;
                     Sönüyor göğsünün üstünde o arslan neferin.
                     Yerin altında cehennem gibi binlerce lâğam;
                     Atılan her lâğımın yaktığı yüzlerce adam.
                     Ölüm indirmede. gökler, ölü püskürmede yer;
                     O ne müthiş tipidir: savrulur enkaaz-ı beşer...
                     Kafa, göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el, ayak;
                     Boşanır sırtlara, vadîlere sağnak sağnak.
                     Saçıyor zırha bürünmüş de o nâmerd eller
                     Yıldırım yaylımı tûfanlar, alevden seller.
                     Veriyor yangını, durmuş da açık sînelere,
                     Sürü halinde gezerken sayısız tayyâre.
                     Top tüfekten daha sık, gülle yağan mermiler...
                     Kahraman orduyu seyret ki bu tehdîde güler!..
                     Ne çelik tabyalar ister, ne siner hasmından;
                     Alınır kal'a mı göğsündeki kat kat iman?
                     Hangi kuvvet onu, hâşâ, edecek kahrından râm?
                     Çünkü te'sis-i ilâhî o metîn istihkâm.
                     Sarılır, indirilir mevki-i müstahkemler,
                     Beşerir azmini tevkîf edemez sun-u beşer;
                     Bu gögüslerse Hüdâ'nın ebedî serhaddi;
                     "O benim sun-u bedîim, onu çiğnetme!" dedi.
                    ÂSIM'ın nesli.. diyordum ya... Nesilmiş gerçek;
                     İşte çiğnetmedi nâmûsunu, çiğnetmeyecek,
                     Şühedâ gövdesi, baksan a, dağlar, taşlar
                     O, rükû olmasa dünyâda eğilmez başlar,
                     Vurulup tertemiz alnından uzanmış yatıyor;
                     BİR HİLÂL uğruna, yâ Rab, ne GÜNEŞLER batıyor!
                     Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş, asker!..
                     Gökten ecdâd inerek öpse o pâk alnı değer.
                     Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor TEVHÎDİ...
                     BEDR'in arslanları ancak, bu kadar şanlı idi...
                     Sana dar gelmiyecek makberi kimler kazsın?
                     "Gömelim gel seni târîhe!" desem, sığmazsın.
                     Herc ü merc ettiğin edvâra da yetmez o kitâb...
                     Seni ancak ebediyyetler eder istiâb.
                     "Bu, taşındır" diyerek KÂBE'yi diksem başına;
                     Rûhumun vahyini duysam da geçirsem taşına;
                     Sonra gök kubbeyi alsam da, ridâ nâmiyle,
                     Kanayan lâhdine çeksem bütün ecrâmiyle,
                     Ebr-i nîsânı açık türbene çatsam da tavan,
                     Yedi kandilli Süreyyâ'yı uzatsam oradan;
                     Sen bu âvîzenin altında, bürünmüş kanına,
                     Uzanırken, gece mehtâbı getirsem yanına,
                     Türbedârın gibi tâ haşre kadar bekletsem;
                     Gündüzün fecr ile âvizeni lebriz etsem;
                     Tüllenen mağribi, akşamları, sarsam yarana...
                     Yine bir şey yapabildim diyemem hâtırana.
                     Sen ki, son ehl-i salîbin kırarak savletini;
                     Şarkın en sevgili sultânı SELÂHADDÎN'i,
                     KILIÇ ARSLAN gibi iclâline ettin hayran...
                     Sen ki, İslâmı kuşatmış, boğuyorken husran;
                     O demir çemberi göğsünde kırıp parçaladın;
                     Sen ki rûhunla berâber gezer ecrâmı adın;
                     Sen ki a'sâra gömülsen taşacaksın... Heyhât!
                     Sana gelmez bu ufuklar, seni almaz bu cihat...
                     Ey şehid oğlu, isteme benden makber,
                     Sana âğûşunu açmış duruyor PEYGAMBER.

                                                                                Mehmed ÂKİF ERSOY


ÇANAKKALE GEÇİLMEZ


Gürleyen top sesleri Mehmetçiğin sesidir.
Çanakkale ulusun bütünleştiği yerdir.               
Denizde Nusrat'ımız,karada bataryalar,           
Hamidiye atışta,birde Mesudiye var.

Düşmana yok verecek bir karış toprağımız,
Anadolu bizimdir dalgalan bayrağımız.

Conkbayırı,Kilitbahir,hele Anafartalar,
Tarih sayfalarına yeni bir destan yazar.
Korkumuz yok,birleşsin gelsin yeni ordular,
Atatürk'ün izinde yenilmez Mehmetçik var...

Düşmana yok verecek bir karış toprağımız,
Anadolu bizimdir dalgalan bayrağımız.

Çanakkale köpürür düşmana geçit vermez.
Bu toprağın üstüne başka bayrak dikilmez.
Öyle bir zafer ki bu asırlarca silinmez.
Haykırır tüm ulusum ÇANAKKALE GEÇİLMEZ.

 

                                      Fazıl Hüsnü DAĞLARCA

çok güzeller ikiside emeklerinize sağlık harika

insan okurken acaip bi duygu hissediyo ya ellerine sağlk +1