Şimdi anlatacağım olay tamamen gerçek ve yanılmıyorsam gazeteler de de yayınlanmış bir şey olması gerekiyor. Daha fazla uzatmadan konuya giriş yapıyorum. Ünlü zen gin bir iş adamı tedavi gördüğü hastane de hayatını kaybediyor. Tabi ölmeden önce vasiyet olarak iki tane mektup bırakıyor. Bu mektupların birinde beni yıkarken açın yazıyor, diğer mektupta ise beni gömerken açın diye yazıyor. Öldükten sonra yıkamaya götürüyorlar. İlk mektubu açıyorlar. Mektupta şu yazıyor "beni yıkarken çoraplarımı çıkarmayın ve beni çoraplarımlar birlikte gömün" diye bir yazı çıkıyor. Bunun üzerine hoca kesinlikle çorapları çıkarmadan yıkayamayacaklarını ve gömemeyeceklerini söylüyor. Yakınları bunu kabul etmek zorunda kalıyorlar ve çorapları çıkarıyorlar. Mezara getirdiklerinde gömmeden önce ikinci mektubu açıyorlar. İkinci mektupta şu yazıyordu : "Bakın yanımda bir çorap bile götüremedim" diye yazı çıktı. Kısacası zengin de olsan fakir de olsan aynı yere gideceksin. Yunus emrenin güzel bir sözü var "Mülk Allahındır" diye biz sadece bir aracıyız. Dünyanın zevklerine dalıp ölümü unutmamak lazım. Biraz da kendim yazayım. Mesela erkekler ne kadar yakışıklı olursan ol ne kadar zengin olursan ol bunlar gelip geçicidir. Yaşlandığında o yakışıklılık elinden gidecek. Zaten önemli olan o beden de taşıdığın ruh geri kalanı senin görüntünü sağlayan et ve kemikten oluşan bedendir. Bayanlar da aynı güzellik gelip geçici karşınızdaki insan nasıl olursa olsun ona insan olduğu için değer verin. Zaten insanlar hepsi aynı olsaydı ve hepsi zengin ya da fakir olsaydı dünya hayatı çekilmez bir hal alırdı. Kısacası hayatın tadı olmazdı. Siz siz olun karşınızdakine özelliklerine göre değil insan olduğu için değer verin.

  süper!