Teyo Pehlüvan kahvehanede oturmuş, Zafer Pehlüvanın de kahvede olduğundan habersiz
böbürlenerek anlatmaktadır.
 -Ola gardaş birgün dağda gezirem, 
 tamda böyük bir kayanın dibinde
garşıma bir ayi çıhmasın!
 Ayi benim kibi üç var, ama heç isdifimi bozmadım. 
 Ola Teyo dedim gendi gendime bir ayıdan mi gorhacağsan. 
Başladık ayiyinan güleşmiye....
O beni alir yere vurir, sonra ben oni yerden yere vuriram, 
ne ayi pes edir, ne de ben pes diyirem. 
Aradan iki gün geçti,
hele daha birbirimizin
sırtını yere deydirmiş deyilih.
    Herkes işin sonunu merakla beklerken 
Zafer Pehlivan sert bir şekilde çıkışır. 
     -Ola Teyo, sora ne oldu? 
Zaferi gören Teyo lafý dolaştırır,
ne dediğini, nerede kaldığını unutur ve noktayı koyar: 
-Nevolacah ayi beni yedi!