Abdullah bin Amr’den (Radiyallahü Anh):

Resûl-i Ekrem (Aleyhisselatü Vesselam), bir gün ellerini kaldırarak:

– Allahım, ümmetimi koru, ümmetimi koru, diye dua etti ve ağladı.

Bunun üzerine Allah Teâla:

– Ya Cibril! Muhammed’e git, (gerçi Rabbin her şeyi daha iyi bilir) neden ağladığını sor, buyurdu.

Cibrîl, Peygamberimize gelerek sordu.

Peygamberimiz Cebrail’e, ümmetini düşündüğünü söyledi ve:
– Allah, Peygamberinin ne istediğini daha iyi bilir, dedi.

Bunun üzerine Allah Teala :
– Ya Cibril, Muhammed’e git ve ümmeti hakkında kendisini memnun bırakacağımızı; onu, üzüntülü ve ümitsiz bırakmıyacağımızı bildir, buyurdu.
(Müslim

rica edrm ... faydalanabilmemiz duasıyla...

aynen çok sağol kazaraa